En Lassy heeft de smaak te pakken, we hebben weer een inzending van haar ontvangen, deze keer over Second Life.


OK om eerlijk te zijn… De eerste keer dat ik Second life zag was ik heel sceptisch. Ik bedoel, een virtuele wereld waarbij je een tweede leven kan beginnen… kom op. Maar na een tijdje heb ik het toch geprobeerd omdat wat vrienden van mij erop zaten. En wat zag ik?…

second_life

Als je registreert moet je een naam verzinnen. Toen ik voor de eerste keer registreerde kreeg je een achternaam aangewezen. Hierbij heb je wel een keuze. Dus even kijken wat het makkelijkste was om te onthouden. Je kreeg dan ook een avatar die al voor je gemaakt was. Beetje average al zeg ik het zelf.

Als je geregistreerd bent.

Ok dus nu begint het. Je word gedumpt op een eiland waar je de controls word uitgelegd. Vanuit daar kan je naar veel andere werelden genaamd Sims. Ik kwam via dit eiland op een universiteit in Japan terecht. Hier werd via voice chat uitgelegd hoe je dingen kon maken binnen Second Life door de sandbox in te gaan. Die kon je dan verkopen voor het geld wat in de wereld heerst.

Mijn volgende stop was een fantasie wereld, gebaseerd op Alice in Wonderland. Er zijn zo veel werelden waar je doorheen kan lopen. Plaatsen die je kan bezoeken. Naast wat je allemaal kan doen en zien kan je jou uiterlijk helemaal aanpassen. Je kan zijn wie je wilt. De eerste avatar die je krijgt is beetje… lame. En je komt er we achter hoe erg als je door de wereld loopt.

Maar na een tijdje verkocht ik wat spullen die ik zelf had gemaakt in de wereld en kon ik kleding kopen. Er zijn veel winkels in Second Life, en de site heeft ook een grote winkel. Hier vind je alles wat je nodig hebt en kun je je avatar enorm professioneel eruit laten zien. Je kan er ook voor kiezen om de zogenaamde freebie eilanden af te gaan. Hier vind je leuke spullen, auto’s en kleding. Die je gewoon kan meenemen.

Zo heb ik enorm lang door de wereld gelopen. Later werd ik zekerder en ging ik meedoen met winkels en verdiende ik meer Linden, het geld van Second Life… Maar… kan het naast zijn eigen economie ook zichzelf boven water houden als een MMORPG. Het heeft hele eigen economie, studies, universiteiten en ook verkoop van land en huizen. Een echte wereld.Houd het zich als een MMORPG?

Het antwoord is best simpel. Zoek maar eens RPG op in de zoek functie. Ik was enorm verbaasd. Ze hebben niet alleen getypte RP die ik al wel ken. Maar ze hebben ook wat ze HUDS noemen. Meters die boven je avatar komen en laten zien wie je bent, en hoeveel schade je opgelopen hebt. Zo kun je ineens een wereld veranderen in een 3rd person shooter en slash em up. Dit allemaal terwijl je chat, rondhangt muziek luistert en sociaal een hele cirkel opbouwt. Er zijn bots in sommige werelden. Nep avatar die ook bewegen en interactie hebben met jou. Dit bouwt op het MMORPG gedeelte, met een enorm sociaal aspect, voor Destiny zelfs. Sommige gaan zelfs zo diep dat ze het als een leven aannemen. En ik kan wel zien waarom.

Verdict?

Je kan praten met mensen. Soms echt over voice chat, vaak door typen. Je kan hele romances zien gebeuren tussen mensen, en families worden gebouwd. Mensen loggen dagelijks in om hun vrienden te zien. Eerst vond ik dit moeilijk te geloven. Maar nu heb ik vrienden, sommige van mijn beste vrienden zelfs die ik heb leren kennen op Second Life. Je kan even uit je echte leven stappen en zijn wie je bent. De ene keer in een Slasher, dan in een club waar je meedanst op een band die live speelt. Je kan er zo makkelijk in ontsnappen. En het is maar 1 stap weg, je registratie.

Dus voor mij, ja Second Life is favoriet, en ik ben er regelmatig. Wie weet kom je me wel tegen.

Geef een reactie hieronder