Review – Sacred 3

Vorige week hebben we jullie nog laten weten dat Sacred 3 in de winkels lag, heb je bij ons ook al de preview kunnen lezen en inmiddels hebben wij de game ook onder handen genomen (op de console) en zijn we in de wereld gestapt van Sacred, mijn eerste keer om eerlijk te zijn. En misschien dat andere mensen helemaal wild van zijn van de verhalen die bij de Sacred horen, wij zelf moeten het doen met een korte intro om kennis te maken met het verleden zodat je weet wat er jou te wachten staat.

Nu is het zo dat de Sacred serie al een tijdje meedraait, en bij het zien van de vorige delen via YouTube zien we wel dat de game aardig wat veranderingen heeft ondergaan. Met name het feit dat er andere ontwikkelaars zijn betrokken bij deze Sacred hebben ervoor gezorgd dat de game er nu anders uitziet en, waarschijnlijk, ook anders voelt.

We bevinden ons in het land Ancaria, het land van de hack ‘n’ slash met een begeleidende vrouwelijke stem, die te veel, te lang en en te vaak door gaat, en haar oneliners zitten vol met flauwe humor, iets wat mij persoonlijk niet echt aanspreekt. Sterker nog, ook twee andere crew members die even kwam meekijken zeiden binnen een paar minuten precies hetzelfde.

Maar dan nu eindelijk de game, want je moet een game niet afschrijven in een paar minuten natuurlijk. Daarom gaan we vanaf het beginpunt beginnen, we zien hele mooie intro filmpjes en ze geven mij persoonlijk een Diablo gevoel, wat een goed gevoel is :). We krijgen grote beesten te zien en zijn guards die op een brug het gevecht aan gaan met, in eerste instantie, een aantal monniken. Zodra de monniken dicht bij komen zien we dat er onder de gewaden de strijders van Ancaria zitten. Dit is een wat ons nog meer het Diablo III gevoel geeft.

Dan beginnen we eindelijk met het verhaal. Zoals zo vaak krijg je in het begin de mogelijkheid om je klasse te kiezen, drie niveaus, daarnaast moet je het in deze game doen met vijf verschillende klasses. Je kunt kiezen tussen een Safiri Warrior (Marak), een Khukura Archer (Vajra), een Seraphim Paladin (Claire), een Ancarian Lancer (Alithea) of een Malakhim Assassin (Kython), ieder met zijn of haar eigenschappen en specialiteiten.

We gaan dan aan de hand van een voice-over de wereld verkennen, eerst krijgen we uitleg over de controls en moeten we ook laten zien dat we het daadwerkelijk ook kunnen uitvoeren, anders komen we niet verder in de game. En zo vechten we onze weg vrij om uiteindelijk bij de Dark Elf Zane uit te komen om zo de donkere periode van Ancaria af te kunnen sluiten.

Het klinkt natuurlijk als een kant en klaar, standaard verhaal dat we al vaker voorbij hebben zien komen in diverse games. Is het een slecht uitgangspunt voor een game? In mijn ogen niet, want er zijn tegenwoordig zoveel games die hier aan mee doen en die zeer succesvol zijn. Als we gaan kijken naar bijvoorbeeld de pc, dan kun je zonder echt hard naar te denken makkelijk een top 10 van dit soort verhalen neerzetten.

Als we naar de plattegrond kijken, dan zien we al hoe we het verhaal moeten doorlopen. we zien een wereld met daarin allemaal verschillende punten staan. Elke punt staat voor een level en zo zien we hoe we uiteindelijk aan het eind zijn. Bij elke level heb je te maken met een eindbaas, sommige zijn grote machines, andere zijn trollen van een paar meter hoog. Dit is het patroon dat zich tot het einde van de game zal blijven herhalen.

Een gemiddelde level in de game loop je makkelijk in 30 minuten door. De opzet van de levels zijn ook nagenoeg hetzelfde. Je krijgt te maken met kleine groepen die je met een paar simpele knoppen combinaties verslaat, daarna krijg je te maken met 4 of 5 arena’s met kleine waves die je, op zich, redelijk makkelijk kunt verslaan en dan komt de eindbaas van de level in zicht. Deze versla je meestal in een aantal minuten als je eenmaal door hebt wat de zwakt plekken zijn.

Naast de werelden die je gewoon kunt doorlopen kun je ook af en toe naast het bekende pad wandelen. Het voordeel van deze kleine de-tours zijn de grote aantallen aan goud die er te vinden is als je klaar bent met het grinden van de makkelijke tegenstanders die daar te vinden zijn.

Nu is het niet zo dat je echt moet gaan zoeken naar het goud omdat je anders de upgrades niet kunt kopen, nee, je krijgt meer dan genoeg tijdens de story, en mocht je toch niet genoeg hebben aan de goudstukken die je nu hebt of aan de XP, dan kun je de levels opnieuw spelen aan gezien alles cumulatief is.

De moeilijkheidsgraad van de game is niet heel erg indrukwekkend. Je krijgt in het begin namelijk drie niveaus die allemaal wel redelijk makkelijk te doorlopen zijn. Helemaal als je elke level overnieuw kunt doen met je behaalde XP en uiteindelijk dus ook hogere rank. :D De keren dat ik zelf ben doodgegaan in de game had niet zoveel te maken met de tegenstanders maar eerder vanwege het feit dat er boobie traps zaten verstopt in de grond die ik niet aan zag komen.

Maar nadat ik dat heb overwonnen had ik genoeg aan mijn skills, wapens en special abilities. Nadat je de game hebt uitgespeeld krijg je een nieuw niveau op het scherm menu te zien, dit is Deity, en ook deze is niet een van de moeilijkste niveaus die je kunt vinden. Sterker nog, als je deze doorloopt met een paar vrienden, dan heb je een leuke avond dat af en toe frustrerend zal kunnen zijn, maar niet een onmogelijk opdracht blijkt te zijn.

Naast het feit dat je meer skills bezit dan een gemiddelde MMA vechter krijg je ook drie wapens. Deze wapens worden beter naarmate je personage een level omhoog gaat of omdat je een x aantal XP hebt verzameld in de game. De wapens passen zich aan door meer schade aan te richten, maar het kan ook zijn dat ze meer geld geven bij een kill of juist ervoor zorgen dat je meer energy of health orbs krijgt tijdens een gevecht.

Terwijl je de game verder doorloopt kun je ook gebruik maken van je weapon spirit. Deze spirits zorgen ervoor dat je een zware attack kunt uitvoeren, maar aan de andere kant zorgt de spirit er ook voor dat je sommige simpeler dingen (health orbs) niet meer moet oppakken, ze kunnen namelijk averechts werken . En ook deze spirits kun je upgraden, die doe je op dezelfde manier als bij je wapens, door XP te verzamelen en levels uit te spelen.

Verder heb je helemaal geen invloed op de skills van de spirit, deze staan al vast zonder dat je er iets aan kunt veranderen. En dankzij deze grote variatie aan skills, upgrades, wapens en spirits geeft Sacred 3 toch wat diepte aan de game, ook al zorgen de aanpassingen er niet voor dat de game zo veel anders word dan in het begin. Want sommige upgrades spreken voor zich en andere upgrades maken niet een groot verschil.

To buy or not to buy

Sacred 3 is een RPG dat niet een heel erg sterk verhaal heeft en niet een hele grote uitdaging is voor de gemiddelde gamer, maar dit is niet iets wat altijd nodig is om een vermakelijke game neer te zetten. De game geeft je veel opties en mogelijkheden, ook al zijn ze scripted en beperkt, ze zijn er wel. Daarnaast is het zo dat de tegenstanders niet heel erg moeilijk zijn en de skills krijg makkelijk snel onder de knie.

De mooiste toevoeging in de game is het feit dat je hem lekker co-op kunt spelen, dit kan zoals off- als online. Ik zou niet zeggen dat dit de game is die bijvoorbeeld Diablo III doet wegblazen, maar het is zeker een game die je in dezelfde catagorie kunt terugvinden. Een lekkere hack ‘n’ slash en no brainer voor als je gewoon even wilt gamen.

365Gaming Verdict: 6