Aangezien ik door haronah genoemd ben in haar columns leek het me – na enig overleg – wel toepasselijk om ook mijn kant van dit verhaal eens te geven.

Ik ben een van de Agents X, genoemd door haronah in column 3; de speler waarmee een vriendschap is ontstaan. Omschreven als berucht. Ik weet waar dit vandaan komt maar het zijn in mijn ogen verhalen, en het blijft vermakelijk. Zelf houd ik het maar op bekend. Meningen verschillen, ik ken de achtergrond en hoe de vork echt in de steel zit en de mensen om me heen ook.

Actief, jazeker… Fanatiek ook zeker. Ik speel veel. De motivatie voor mij om veel te spelen is eigenlijk beweging. Dankzij Ingress heb ik in 3 jaar tijd 3300 geregistreerde kilometers in het spel gelopen en de stad waarin ik woon beter leren kennen dan ik ooit had gedacht. Ingress verandert je leven wel, je rondje om boodschappen te doen wordt 2x zo lang…. (minimaal).

Ik maak met elke speler, bekend of niet in mijn regio en onafhankelijk van de kleur, als het kan wel een praatje. Wanneer je actief in mijn buurt speelt of een banner loopt resulteert dat vaak in een meet&greet en/of een fris/koffie/pils als ik je op tijd spot in de buurt van mijn huis. Naast het spel zijn we mensen, en eerlijk is eerlijk… ik heb ook mijn slechtere periodes gehad. Ik heb elke fase in de Five Stages of Ingress wel gehad en zit nu gelukkig nu al langere tijd in fase 5 (al zal actie/reactie altijd onderdeel van het spel blijven).

In elke regio is er wel een ervaren speler die zich ontfermt over nieuwe spelers. Zodra je begint met spelen verschijnen er meldingen in de team comm (Agent x created his first link/field zoals haronah aangaf). Teamplay is leuk in Ingress, maar niet noodzakelijk. Als team wil je mensen oppikken, ze wegwijs maken. Een deel van de lol in dit spel is dan ook nieuwe spelers uitleg geven en ze betrekken in de lokale community. Niet iedereen heeft hier behoefte aan of haakt na een tijdje af omdat er teveel info is. Dat moet je ook respecteren. Maar als je iemand op weg helpt, je ziet dat ze het leuk vinden en groeien in het spel, geeft dat wel een goed gevoel. Daarbij is het is natuurlijk ook een uitbreiding van je lokale team, want samen bereik je meer dan alleen.

Voor mij is het begeleiden van nieuwe spelers iets dat ik graag doe, en het betekent ook dat ik rekening houd met nieuwe spelers. Mijn speelgebied in de stad is portal-dense; veel activiteit in een klein gebied. Een mooie plek om nieuwe “baby-smurfjes” wegwijs te maken, maar ook een plek waar ik dus rekening houd met ze en soms dus punten (AP) laat lopen zodat zij die kunnen pakken…… En dus maak je indirect een AP-festijn voor de tegenstander, wat weer veel activiteit uitlokt. Maar “kleine kikkertjes” moet je ook hun gang laten gaan. Zonder de tegenstander is het spel immers ook niet leuk. Meestal gaat een ontmoeting met een nieuwe Enlightened speler – met uiteraard wat geplaag – wel goed en kan ik ze wat tips geven en ze een beetje op weg helpen. Soms gaat het wat minder omdat mijn “naam” al bekend is helaas. Een Ingresser die meer wil weten uitleg geven en wegwijs maken vind ik leuk, ongeacht de kleur. Het geeft ook weer een extra dimensie aan het spel.

Ik heb sinds ik speel veel spelers over de vloer gehad, uit beide teams. Dat ik contact heb met een (nieuwe of onbekende) speler is voor mij dus niet vreemd meer. Haronah voegde me toe op g+, met vervolgens een plaagstootje van mij waar ik de eer aan te danken had. Chats over het spel, tips waar je info kan vinden, linkjes naar leuke OPS (van beide teams) om te laten zien hoe groot Ingress eigenlijk is. Elkaar even ontmoeten, omdat je tegelijk aan het spelen bent in hetzelfde gebied.

Het klikte inderdaad, en de gesprekken en ontmoetingen werden regelmatiger. Ik werd voor gek verklaard als intel-junkie (De intel map staat bij mij vrijwel altijd open). Zoals haronah eerder aangaf geef je een hoop informatie prijs door te spelen. Wie, waar, wat je doet… patronen, motivatie. Er is een hoop af te leiden uit de acties die een speler uitvoert. Ik zou het zeker geen stalking noemen, maar elkaar – virtueel – volgen is ook een belangrijk element binnen het spel. Het is geen vereiste, het is maar net hoe ver je er in wilt duiken. Elk lokaal team heeft wel een speler die zich hierin verdiept dus ook als je niet wilt is die “intel” wel beschikbaar. Haronah maakt me nog regelmatig uit voor freak maar is zelf ondertussen ook redelijk ervaren.

Daarna kwam langzaam een brug naar privé, werk, etc. Haar kant van het verhaal is verteld, daar hoef ik niets meer aan toe te voegen. Ik waardeer onze vriendschap en alle gesprekken die we hebben; wat dat betreft is ze voor mij zeker geen Agent in het spel meer maar een echte vriendin. Ik stoor me er in ieder geval niet aan dat ze een groen tintje heeft. Qua game zullen we daardoor wel geheimen voor elkaar hebben, je kunt bijvoorbeeld een geplande OPS niet vooraf bespreken. Deze column was geen trouwens geen vooraf afgesproken werk, het idee is voortgekomen tijdens/na het plaatsen van de columns van haronah. Het was een spontaan voorstel van mijn kant en het idee was om dingen aan te stippen die nog niet benoemd waren, om een blik te geven in hoe een speler die langer speelt (en op een ander niveau) het spel ervaart.

Vriendschappen (of relaties) die onstaan uit dit spel komen veel voor, je leert mensen kennen in regionale kanalen (Hangouts, Telegram, Groupme) die je nooit eerder gezien hebt. Maar toch weet je eigenlijk best veel over ze. Dit kan uiteraard positief en negatief uitpakken, je kunt niet met iedereen een klik hebben. Naar mate je verder in het spel komt zal je als je het te pakken krijgt je spel gaan uitbreiden:   een keer een p8 event bijwonen (met een groep spelers een gebied tot level 8 opbouwen en ondertussen aan je voorraden werken). Een groot veld over een gebied plannen en uitvoeren, maar ook banners lopen (alleen of samen met andere spelers) en zo ook de locals in dat dorp of die stad ontmoeten.

Het toppunt van samenwerken is denk ik toch een Anomaly zoals laatst in Rotterdam, met ruim 4000 spelers van beide teams die in hetzelfde gebied strijden om de punten en kijken wie de meeste punten voor hun team kan winnen. Gedurende 4 timeframes verplaats je je door de stad, ziet andere gebieden en spelers en komt er een hoop op je af. Veel tactiek, een command-center per team dat alles moet overzien en vooraf en tijdens een plan van aanpak bedenkt. En daarna een leuke after-party en een hoop mensen ontmoeten. Het blijft elke keer bijzonder om mee te maken.

Ik heb vrienden gemaakt die ik anders nooit had gekend, mensen ontmoet, events meegemaakt / meetings georganiseerd etc. Ops in het veld uitgevoerd, maar ook als operator via Intel vanuit huis de “eyes in the sky” geweest en spelers voorzien van informatie wat er in het veld gebeurd met als doel een plan te laten slagen. En elk van deze genoemde elementen maakt dat Ingress een veelzijdig spel is, met telkens weer een ander facet en af en toe een beetje Noob zijn, maar wel op een leuke manier. Soms wordt het even teveel en doe je een stapje terug om wat voor reden dan ook, ga je even als solo speler verder, daarna kom je weer terug in je team in welke vorm van betrokkenheid dan ook. Je bent vrij om te kiezen…

Ik heb de columns van haronah gezien voor ze online gingen omdat ze mijn mening wilde, ik denk dat het meeste wel gedekt is. Hoogstens nog 1 kleine side-note:

En eerlijk is eerlijk, dit is een uitspraak voor wanneer je al een tijdje in stage 5 zit. Ik heb ook mijn irritaties gehad, actie en reactie als mensen het weer eens op mijn homeportal of werkportal hadden voorzien. Guardians heb ik opgegeven, ik sta op de “lijstjes” en dan is de kans op een Guardian minimaal. Zoals we hier soms gekscherend zeggen: “Als ze niet op je guardians jagen heb je blijkbaar niet genoeg indruk gemaakt”. Ik word er niet warm of koud meer van gelukkig. Het is soms een irriterend element in het spel, maar zeker niet onoverkomelijk.

Na 3 jaar spelen is dit denk ik wel mijn ervaring:

Ingress kan een life-changer zijn. Nieuwe mensen (en nieuwe vrienden) ontmoeten. Een afleiding voor privé dingen of om werk even lekker los te laten, een motivatie om te bewegen, te revalideren, af te vallen, af te reageren, om dingen de ontdekken, een reisgids in een vreemde stad (en geloof me, mensen reizen wat af door dit spel). Spelers die verhuizen en zo aansluiting krijgen in een nieuwe regio, vanuit een gemeenschappelijke hobby mensen met elkaar in contact brengen. Ik heb in 3 jaar tijd vrijwel alles gezien maar ik zal in dit rijtje ongetwijfeld dingen vergeten. Bij de Resistance (en bij Enlightened zal dit ongetwijfeld ook zo zijn) ontvangen je in ieder geval je met open armen wanneer je met Ingress wilt starten, wat je motivatie ook is.

– Agent X, Resistance

Ps: De locals kunnen de “X” wel invullen denk ik, ik geef genoeg info prijs 🙂

2 reacties

Geef een reactie hieronder