Met de Ingress Anomaly in Rotterdam in zicht as weekend delen we vandaag Part 2 & 3 van het verhaal van Agent haronah. Heb je Part 1 gemist, bekijk het dan hier. Weet je nog niet precies wat Ingress is? Lees dan ons verslag van een event in Utrecht vorig jaar en een column van mij (Weerwolff).

Part 2 – It’s just a game, isn’t it?

Ik sta op een lijstje bij Resistance. Of lijstjes. Waar ik woon. Of ik een portal heb binnen bereik van mijn huis, een homeportal. Wat mijn reguliere speelgebied is. Misschien zelfs wat mijn echte naam is en waar ik werk. Dit besef kwam na een dik half jaar spelen.

Bij de meeste spellen is er een duidelijke grens tussen een spel en de echte wereld. Bij voetbal begint het spel zodra je binnen de 4 lijnen van het speelveld bent. Je wordt een speler zodra je deze magic circle binnenstapt; hier gelden eigen regels en afspraken. Je mag iemand hardhandig tackelen, maar wanneer je dat buiten het speelveld doet heb je een probleem. Het principe van de magic circle geldt voor bijna alle spellen. Speel je Call of Duty of Fallout, dan mag alles en iedereen kapot geschoten worden. Oorlogje in het klein, maar uitsluitend binnen de grenzen van het spel.

Je weet waar je aan begint wanneer je inlogt, maar je weet ook dat het na het uitloggen voorbij is: je stapt weer uit het spel. Dat weet je bij Ingress niet.

Van de honderden spelers in de regio is elke spelersnaam bekend. En meer dan dat. Want informatie geeft duidelijk een tactisch voordeel. Heeft iemand bijvoorbeeld een homeportal (hp); dan betekent dat een vrijwel eindeloze toestroom van wapens en andere voorraad. En om te voorkomen dat een hp een hoog level bereikt, moet we wel weten welke portal je regelmatig plat moet gooien.

Wanneer een speelwijze van een speler anders is dan normaal en er op ongebruikelijke plaatsen links weggehaald worden, dan kan dat een indicatie zijn voor een grotere geplande actie. Er zijn regelmatig Operaties (OPS) die georganiseerd worden en veel tactiek, planning en contact vragen. Zo’n actie, bijvoorbeeld een veld van de tegenstander dat over de hele regio heen gaat, een Big Ass Field (BAF), moet natuurlijk voorkomen worden. Maar om dit te voorzien moet je wel reguliere speelwijze van specifieke spelers kennen.

Niantic Labs, het bedrijf achter Ingress en spin-off van Google, heeft heel slim badges aan het spel toegevoegd. Zonder badges zijn hogere levels onbereikbaar. Eentje die zorgt dat je elke dag inlogt en hackt gedurende 365 dagen bijvoorbeeld. Een eentje die gelopen kilometers meet, maar alleen tussen gehackte of geclaimde portals in. Een schat aan data.

Ingress is het definitieve einde van de privacy die je nog dacht te hebben. Dit het dringt razendsnel tot je door wanneer je de eerste keer IITC ziet, een officieel niet goedgekeurde addon op de kaarten van het speelgebied, Intelmaps. Elke speler die op dat moment actief is, wereldwijd, is zichtbaar op een kaart. Elke actie die hij doet wordt door medespelers, vijand en vriend, gezien. Exact waar die actie op dat moment gebeurt.

Er is geen magic circle bij Ingress. Er is geen onderscheid meer tussen spel en werkelijkheid en er is dus ook geen “uit knop”. Je zoekt plaatsen om te bezoeken en uitjes voor je gezin uit op de aanwezigheid van voldoende portals. Je hackt 365 dagen per jaar, weer of geen weer. Je leven is de magic circle geworden. En dus staat je leven op lijstjes bij je tegenstander. En dat is wederzijds.


Part 3 – Guards up?

Een Hangout berichtje: “Hoi, Waar heb ik de eer aan te danken dat een kikker contact met me zoekt?” Mijn hart slaat een slag over. Contact? Ik heb alleen op Volgen in Google+ geklikt. Is dat contact zoeken? Gebrek aan ervaring met Google+ nekt me. Ik antwoord.

Na maanden spelen werd ik nieuwsgierig naar andere agents. Als solo speler ken ik de andere Enlightened spelers in de buurt vooral via de chat. Een redelijk relaxed clubje en met vrijwel dagelijkse chat voelt dat redelijk vertrouwd. Resistance spelers zijn de grote onbekende. En de tegenstander. Ik google en vind enkele Google+ profielen. Binnen de regio. Buiten de regio. Volgen.

Na de eerste, volgen meer luchtige berichtjes. Over andere spelers en over een wederzijdse afkeer van spoofers, spelers die hun GPS locatie faken en zo velden kunnen maken zonder dat ze werkelijk van de bank zijn afgekomen. Over de rode, neutrale factie. Veilige onderwerpen; risicoloze chats tussen een Smurf en een Kikker. Guards down.

Het domein wordt verlegd: werk, dagelijkse ditjes en datjes, muziek. Plaagstootjes. En weer over het spel. Het klikt, overduidelijk. Maar het zijn gesprekken met twee lagen en ik ben nooit zeker met wie ik praat: de – zeer ervaren en beruchte – Resistance speler, of de mens. Of is er geen onderscheid? Guards up.

Ik krijg tips die me een betere speler maken. Ik krijg meer kennis en spelinzicht. Ik begin te zien dat Enlightened en Resistance anders zijn, maar lang niet zo anders als gedacht. Veel mensen kiezen bijvoorbeeld een kleur vanwege spelende vrienden. Ik luister. Ik leer. Guards down.

Verdieping. Het wordt persoonlijk. Het begint vertrouwd te voelen en ik raak gesteld op de regelmatige chats. Ik raak gesteld op een blauwe tegenstander.

Een vriendschap tussen een RES speler en een ENL speler, dat kan niet. Fora staan er vol van: het leidt uiteindelijk tot huilen. Toch bestaan ze. Er blijken zelfs stelletjes te zijn waarvan de ene speler Resistance, en de andere Enlightened is. Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen. Ik denk aan de waarschuwing die ik kreeg van een bevriende Enlightened agent: “Pas je wel op?” Ja, natuurlijk pas ik op.

Ik maak een fout. Ik deel een miniem stukje informatie, en zie vrijwel direct dat het mis is. Stom. Dit had ik niet moeten delen. Gelukkig zonder gevolgen. Guards up! Up!

Twijfel. Is dit een grote mindfuck? Nee. Ja. Echt niet.

Hangout berichtje: “You are an agent. You are the only thing you can and should trust when it comes to Ingress”.

Waarschuwing? Nee, wijze raad. Dit is het spel. Thanks for the wake up call. Het blijft koordansen. En het zal moeilijker worden bij deelname aan wereldwijde events, zoals de Anomaly 28 mei in Rotterdam, een van de Ingress events. Of aan OPS. Koordansen, leunend op eigen intuïtie dat hier daadwerkelijk sprake is van een prille vriendschap, en van het bijbehorende vertrouwen, maar wetend dat er wel een extra en uitdagende dimensie aan deze vriendschap zal hangen. Guards down, maar ook up. Gelijktijdig.


Ingress is een ARG/MMORPG dat door miljoenen mensen wereldwijd gespeeld wordt met behulp van Google Maps en een smartphone met GPS. Het Niantic Project is een geheime onderneming die wordt geleid door de NIA (National Intelligence Agency). Het Niantic Project onderzoekt en bestudeert een nieuwe energievorm, Exotic Matter of XM, die op onze planeet is achtergelaten door aliens: de Shapers.

Een groep mensen is van mening dat de Shapers met deze energie de gehele mensheid naar een hoger niveau willen brengen: het groene Enlightened (ENL). Een andere groep mensen, het blauwe Resistance (RES), is ervan overtuigd dat de Shapers van plan zijn de mensheid over te nemen en te domineren. Enlightened en Resistance spelers worden Agents genoemd en strijden tegen elkaar door portals te claimen, te verdedigen, en te linken tot blauwe of groene velden. Een veld omvat een aantal inwoners, ofwel gecontroleerde Mind Units. Er is een website beschikbaar met Ingress kaarten waar je het speelgebied kan bekijken, Intelmaps.

Er zijn 16 spelerslevels en om te levelen moet je Action Points (AP) verdienen en badges halen. haronah is een lvl 12 Enlightened agent uit Noord Holland. De naam Agent X is niet gekoppeld aan een specifieke speler.