We zien vandaag de dag steeds meer fantasy games die voor een first person view gaan. We hebben natuurlijk The Elder Scrolls serie, voor multiplayer zwaardvechten hebben we Chivalry en straks krijgen we ook nog Kingdom Come Deliverance.. Maar voor het ietwat vlottere first person hack & slash werk ben je bij de Dishonored games bij het juiste adres. De combinatie van geduldig en secuur sluipen en het soepel omslaan naar schieten en hakken geeft voor ieder wat wils. Daarbij helpt het dat beide onderdelen goed uitgewerkt zijn.

Maar waarom heb ik het nu over de Dishonored spellen? Omdat de makers van deze spellen, Arkane Studios, al veel langer ervaring hebben met first person fantasy action games. In 2006 brachten zij Dark Messiah of Might and Magic uit, een videospel wat op veel vlakken gezien kan worden als een prototype voor de latere Dishonored games. Toch is het spel onder de radar gevlogen, terwijl het vol goede ideeën zat. Dus laten wij er maar eens naar kijken.

Might and Magic

Ik zal gelijk zeggen dat ik nog nooit een Might and Magic spel heb gespeeld buiten dit spel. Ik kan dus niet zeggen in hoeverre het aansluit op de rest van de spellen. Het verhaal lijkt redelijk op zichzelf te staan en is eerlijk gezegd niet al te bijzonder. Ook is de voice acting niet van hoogstaande kwaliteit en bij sommige personages erg irritant zelfs. Misschien dat het voor de Might and Magic fans als een schande wordt gezien, omdat het een simpel losstaand verhaal is.

Wat ik wel vind is dat de wereld die ze hebben gecreëerd met de Might and Magic achtergrond erg interessant is. Donkere crypten, grote middeleeuwse steden, ruïnes verzwolgen in zand, steile kliffen. Het heeft allemaal een eigen gezicht en met behulp van de Source Engine (bekend van Half Life 2), ziet het er tot op heden nog steeds gelikt uit.

Een bloederige zandbak

Waar Dark Messiah of Might and Magic verreweg in straalt is de vrijheid die je krijgt in het spelen. De levels zijn dan wel erg lineair, maar hoe je je vijanden te lijf gaat is aan jou. Er zijn 3 takken waar je je skillpoints in kan stoppen. 1 geeft je meer leven, kracht en zwaardaanvallen. De ander geeft je meer sluipmogelijkheden, geeft je beter zicht met boogschieten en meer dolk aanvallen. De laatste geeft een breed scala aan magische aanvallen. De punten kunnen evenredig worden verdeeld tussen de drie takken, maar de geavanceerde mogelijkheden komen helemaal onderaan de takken, dus is het verstandig om je te verdiepen in 1 tak. Elke tak zorgt voor een erg andere speelervaring, waardoor de replay waarde erg hoog is. Daarnaast zijn de levels gevuld met interactieve elementen. Stekelige muren, zwakke houten constructies, rondzwaaiende kroonluchters, of kleine dingen als tonnen, kratten, potten, enzovoort. Hierdoor kan je naar hartenlust experimenteren. Ik zal een situatie schetsen.

We zijn bij een klif beland. Dunne houten planken fungeren als een gevaarlijke oversteek. Verder boven is een houten brug, met touw vastgemaakt. Een groep vijanden patrouilleert het gebied.

Je kan met je zwaard binnenstormen, strategisch blokken, hakken en met flinke trappen je vijanden van de klif af werken. Terwijl je je naar boven werkt lok je nog wat vijanden op de brug en hak je het touw door, waardoor deze naar beneden kukelen. Klaar.

Ga je als sluipmoordenaar te werk, dan kan je langzaam achter je vijand lopen en ze backstabben. Vervolgens schiet je aan de overkant 2 man door hun hoofd met je boog. Je schiet met je touwboog de boom boven je, waardoor je snel boven kan komen, zonder de brug te gebruiken. Voor de zekerheid maak je brug wel kapot, zodat de rest je niet kan achtervolgen. Klaar.

Als magiër leg je een vuurval op de grond. Vervolgens lanceer je een vuurbal naar de vijand aan de overkant, waardoor deze de lucht in vliegt. De dichtstbijzijnde persoon spot je, maar jij trapt hem de klif af. De andere persoon loopt de vuurval in. Als de rest van de vijanden aan de overkant naar je toe rent, maak jij de dunne planken die als oversteek fungeren glad met een ijsspreuk. Ze rennen er doorheen, glijden uit, de afgrond in. Klaar.

Dit soort situaties komen continu voor. Daarbij kan iedereen standaard bogen, zwaarden, dolken en staven gebruiken, dus je kan altijd on the fly switchen van speelstijl, mochten dingen anders lopen dan je had bedacht. Ben je aan het sluipen en wordt je ontdekt? Trek je zwaard en maak korte metten hen. Is je mana op en snelt er een vijand op je af? Pak een krat en smijt deze richting je vijand. Deze naadloze transitie van vechtstijlen lijkt erg op die van Dishonored, waarbij levels op talloze manieren te benaderen zijn en je niet game over bent als je betrapt wordt. Hierbij zijn de levels van Dishonored dan wel een stuk meer open veel minder lineair. Maar de levels van Dark Messiah hebben ook zat geheimen als je goed oplet, die je vaak ook belonen met speciale wapens, waardoor je altijd goed om je heen kijkt.

Met z’n allen

Naast de singleplayer is er ook nog een multiplayer component aanwezig. Of, eerder gezegd, was. Vandaag de dag is er niemand meer te bekennen op de servers en dat is een gemis, want het stak verrassend goed in elkaar. 2 facties met ieder 5 klassen, strijden tegen elkaar. Zo heb je een krijger, met zwaard en schild, een sluipmoordenaar met dolken, een boogschutter, een magiër met destructieve spreuken en een priester met helende en belemmerende spreuken. Iedere klasse kan nieuwe vaardigheden en aanvallen vrijspelen door andere spelers te doden en opdrachten uit te voeren, maar de progressie gaat niet mee naar nieuwe potjes, dus is het te vergelijken met Counter Strike. Doordat deze klassen net zo divers zijn als de skillpoints in de singleplayer kunnen de gevechten erg hectisch, chaotisch, maar daardoor ook erg leuk zijn.

Wat de multiplayer ook bijzonder maakte was de Crusade modus. Deze modus is te vergelijken met de Operations modus van Battlefield 1, waarbij de modus verspreid is over meerdere maps. Je begint in een centrale map. Degene die wint dringt het andere team een map terug. Worden ze weer teruggedrongen, dan wordt er bij de “thuisbasis”van het teruggedrongen team gevochten. Verliezen ze dan weer, dan is het verliezende team helemaal verslagen. Maar mocht het andere team winnen, dan verplaatst het veldslag weer een stap terug. Hierdoor ontstaat er een soort van touwtje trekken tussen de teams en de maps waarin gevochten wordt. En dit kan heel lang duren. Bij de Crusade modus blijven ook je vaardigheden van de voorgaande potjes staan, waardoor iedereen steeds krachtiger en dus gevaarlijker wordt. Dit is verrassend intens en diep voor een spel wat zich voornamelijk richtte op de singleplayer en ik vind het jammer dat er geen actieve spelers meer te vinden zijn.

Verdict

Dark Messiah is geen perfect spel, zelfs verre van. Het is een fantasy action rpg met een karig verhaal en weinig interessante personages. Er zijn geen krachtige dialogen en de voice acting is niet al te best. Het is ook geen lang spel. Maar wat het spel wel biedt is een heel vermakelijk en erg divers combat systeem, waarbij bijna elke situatie anders te benaderen is. Helaas is het multiplayer component uitgestorven, anders was dit ook nog een extra aanrader geweest. Aangezien het een Source Engine spel uit 2006 is, kan iedereen met een pc dit spel draaien. Daarnaast kan je hem op Steam kopen voor 5 euro, dus wil je een middag vermaak voor een habbekrats, dan is dit spel zeker een aanrader.


Deze throwback-review is ingezonden door Cas, we hopen dat deze review het begin is van nog veel meer mooie artikelen die Cas gaat schrijven als vast crew-lid van 365Gaming. 

EDIT 6-4-2017: Cas is inmiddels bij onze crew als contributor begonnen, dus deze review staat natuurlijk daarom op zijn eigen account i.p.v. 365Leden & Gasten. Hou de site in de gaten voor zijn komende review & eventverslag!


Throwback Review - Dark Messiah of Might and Magic
Verdict7
+ punten
  • Veel vrijheid in speelstijlen
  • Interactieve levels
  • Interessante omgevingen
- punten
  • Matig verhaal
  • Slechte voice acting
  • Multiplayer is uitgestorven
7Verdict

2 reacties

  1. Monique van Baarsen-Többen

    The first of many I hope ;)
    Zelf heb ik ook niets in deze franchise gespeeld tbh, maar ook Dishonered nog steeds niet. De setting spreekt me wel enorm aan, dus wie weet….korte verhaallijn vind ik persoonlijk niet een groot probleem, helemaal als het idd een aanbieding is ;)

    Beantwoorden
  2. Jack Többen

    Leuk om te lezen hoe een spel van meer dan 10 jaar oud nog zo vermakelijk kan zijn :D En dat verklaard ook waarom de MP bijna niet meer te spelen is :D

    Maar er zijn zoveel oude games die echt super zijn, ondanks dat het niet echt een super verhaal heeft of next gen graphics :D

    Top Cas!

    Beantwoorden

Geef een reactie hieronder